Σεζόν: 2016–17

Σημειώσεις

Από τη δέκατη θέση στην κορυφή μέσα σε μία σεζόν: ο Αντόνιο Κόντε έδωσε στην Τσέλσι νέο σχήμα και νέο παλμό. Η συμφωνία είχε ανακοινωθεί στις 4 Απριλίου 2016, με τριετές συμβόλαιο και έναρξη δουλειάς μετά την πορεία της Ιταλίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Οδήγησε την ομάδα σε όλο το 2016–17, μετατρέποντας ένα πληγωμένο σύνολο σε πρωταθλήτρια για πέμπτη φορά στην Premier League και έκτη στην Αγγλία συνολικά. Δεν υπήρχε ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, οπότε πρωτάθλημα και εγχώρια Κύπελλα είχαν όλη τη σκηνή. Ο Καντέ ήρθε από τη Λέστερ, ο Νταβίντ Λουίζ επέστρεψε και ο Μάρκος Αλόνσο προστέθηκε· η σημαντικότερη αλλαγή όμως θα ερχόταν στο προπονητικό γήπεδο. Ο Σεπτέμβριος αποκάλυψε τα προβλήματα. Το 2–1 από τη Λίβερπουλ στο Bridge ακολούθησε η ήττα 3–0 στην Άρσεναλ στις 24 Σεπτεμβρίου. Ο Κόντε γύρισε σε τριάδα στην άμυνα μέσα στο παιχνίδι με την Άρσεναλ και μετά έχτισε την ομάδα γύρω από το 3–4–3: Αθπιλικουέτα, Νταβίντ Λουίζ και Κέιχιλ πίσω από τους φουλ μπακ Μόουζες και Αλόνσο· Καντέ και Μάτιτς στον άξονα· Αζάρ και Πέδρο δίπλα στον Κόστα. Η ισορροπία άλλαξε τα πάντα. Το 2–0 στη Χαλ την 1η Οκτωβρίου άρχισε ακολουθία 13 διαδοχικών νικών πρωταθλήματος. Η Τσέλσι σάρωσε τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ 4–0 και την Έβερτον 5–0 στο Bridge, κέρδισε την Τότεναμ 2–1 και γύρισε το παιχνίδι στη Μάντσεστερ Σίτι για νίκη 3–1. Οι Σπερς σταμάτησαν το σερί με 2–0 στις 4 Ιανουαρίου, αλλά η μεταμόρφωση είχε ήδη ολοκληρωθεί. Η Τσέλσι τελείωσε με 93 βαθμούς, επτά πάνω από την Τότεναμ: 30 νίκες, τρεις ισοπαλίες, πέντε ήττες, γκολ 85–33 και διαφορά +52. Οι 30 νίκες ήταν τότε ρεκόρ μιας σεζόν στην Premier League. Εντός έδρας ο απολογισμός ήταν 17–0–2, γκολ 55–17· εκτός 13–3–3, γκολ 30–16. Ο Κόστα ήταν πρώτος σκόρερ με 20 γκολ στο πρωτάθλημα και 22 συνολικά. Ο Αζάρ πέτυχε 16 και 17 αντίστοιχα, ο Πέδρο 13 συνολικά, ο Γουίλιαν 12 και ο Μπατσουαγί εννέα. Η ακούραστη δουλειά του Καντέ τού χάρισε το βραβείο Παίκτη της Σεζόν της Premier League και ο Κόντε αναδείχθηκε Προπονητής της Σεζόν. Το σόλο του Αζάρ στο εντός έδρας 3–1 επί της Άρσεναλ στις 4 Φεβρουαρίου αποτύπωσε την ελευθερία που του έδινε το νέο σύστημα. Έμεναν ακόμη εξετάσεις. Οι ήττες από Κρίσταλ Πάλας και Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ τον Απρίλιο κράτησαν την πίεση, αλλά ανάμεσά τους ο Αζάρ πέτυχε δύο γκολ στο 2–1 επί της Σίτι και η Τσέλσι απάντησε με Σαουθάμπτον 4–2, Έβερτον 3–0 και Μίντλεσμπρο 3–0. Στις 12 Μαΐου στη Γουέστ Μπρομ μία ακόμη νίκη θα εξασφάλιζε τον τίτλο. Η άμυνα των γηπεδούχων άντεξε μέχρι ο Αθπιλικουέτα να κρατήσει την μπάλα ζωντανή κοντά στην τελική γραμμή και να βρει τον Μίτσι Μπατσουαγί, που είχε έρθει από τον πάγκο και σκόραρε στο 82΄. Το 1–0 έφερε ξέφρενους πανηγυρισμούς στο Hawthorns: πρωταθλητές με δύο αγώνες να απομένουν. Ακολούθησαν νίκες 4–3 με τη Γουότφορντ και 5–1 με τη Σάντερλαντ. Η τελευταία αγωνιστική στις 21 Μαΐου έφερε την απονομή και έναν συγκινητικό αποχαιρετισμό στον Τζον Τέρι, που αντικαταστάθηκε στο 26ο λεπτό της τελευταίας του εμφάνισης με την Τσέλσι. Το Κύπελλο Αγγλίας παραλίγο να δώσει νταμπλ. Πίτερμπρο 4–1, Μπρέντφορντ 4–0 και Γουλβς 2–0 προηγήθηκαν του γκολ του Καντέ στο 1–0 επί της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στα προημιτελικά στο Bridge στις 13 Μαρτίου. Η Τότεναμ περίμενε στο Wembley στις 22 Απριλίου. Ο Γουίλιαν σκόραρε με φάουλ και πέναλτι, αλλά Κέιν και Άλι ισοφάρισαν δύο φορές. Ο Αζάρ ήρθε από τον πάγκο και έδωσε ξανά προβάδισμα, πριν στρώσει στον Μάτιτς για το εκκωφαντικό σουτ που μπήκε αφού βρήκε στα δοκάρια. Το 4–2 ήταν από τα μεγάλα απογεύματα της χρονιάς, ένας ημιτελικός στα όρια απέναντι στον κοντινότερο αντίπαλο του πρωταθλήματος. Ο τελικός στις 27 Μαΐου ανήκε στην Άρσεναλ. Ο Σάντσες έδωσε νωρίς προβάδισμα και ο Μόουζες αποβλήθηκε με δεύτερη κίτρινη στο δεύτερο ημίχρονο. Η Τσέλσι των δέκα βρήκε απάντηση με τον Κόστα στο 76΄, αλλά ο Ράμσεϊ πέτυχε με κεφαλιά το νικητήριο γκολ τρία λεπτά αργότερα. Το 2–1 πόνεσε και το νταμπλ χάθηκε. Δεν άλλαζε όσα είχε καταφέρει η ομάδα στο πρωτάθλημα, αλλά έδινε στο τελευταίο απόγευμα διαφορετικό χρώμα από τη γιορτή έξι μέρες πριν. Το EFL Cup τελείωσε στον τέταρτο γύρο. Η Τσέλσι νίκησε την Μπρίστολ Ρόβερς 3–2 εντός και μετά ανέτρεψε το 2–0 στη Λέστερ για νίκη 4–2 στην παράταση, με δύο γκολ του Φάμπρεγας στον επιπλέον χρόνο. Η Γουέστ Χαμ κέρδισε 2–1 στο London Stadium στις 26 Οκτωβρίου, παρά το γκολ του Κέιχιλ προς το τέλος. Δεν υπήρχε Shield, Super Cup ή ευρωπαϊκή διοργάνωση στο πρόγραμμα. Ο μέσος όρος προσέλευσης στο πρωτάθλημα ήταν 41.508, με υψηλότερη τιμή 41.622 απέναντι στη Γουέστ Μπρομ και χαμηλότερη 41.168 απέναντι στη Σαουθάμπτον. Πάνω απ’ όλα, αυτό ήταν το πρωτάθλημα του Κόντε: ένα απαιτητικό σύστημα που έγινε χαρά μέσα από τους παίκτες του και ένας σύλλογος που επέστρεψε στην κορυφή.

Πηγές

• https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Chelsea_F.C._seasons
• https://en.wikipedia.org/wiki/2016%E2%80%9317_Chelsea_F.C._season
• https://www.fchd.info/CHELSEA.HTM
• https://www.bounder.friardale.co.uk/Summaries/2016.htm
• https://www.bounder.friardale.co.uk/Results/2016.htm
• https://www.european-football-statistics.co.uk/attn/archive/eng/aveeng2017.htm
• https://www.premierleague.com/en/news/401576
• https://www.premierleague.com/en/news/418708
• https://www.premierleague.com/en/news/389992
• https://www.premierleague.com/en/news/693686
• https://www.thefa.com/news/2017/may/27/arsenal-chelsea-emirates-fa-cup-final-report-270517
• https://www.thefa.com/news/2017/apr/22/emirates-fa-cup-semi-final-chelsea-tottenham-hotspur-match-report-220417
• https://www.chelseafc.com/en/news/article/looking-back--john-terry-s-final-chelsea-game-and-farewell-words