Σεζόν: 2011–12

Σημειώσεις

Έκτη στο πρωτάθλημα, πρωταθλήτρια Ευρώπης. Η σεζόν 2011–12 της Τσέλσι αρνήθηκε να ακολουθήσει τη λογική: μια δύσκολη εγχώρια πορεία έγινε η χρονιά που το μεγαλύτερο τρόπαιο έφτασε επιτέλους στο Stamford Bridge, μαζί με το έβδομο Κύπελλο Αγγλίας. Ο Αντρέ Βίλας-Μπόας άρχισε τη σεζόν στον πάγκο, αλλά απολύθηκε στις 4 Μαρτίου 2012, την επομένη της ήττας 1–0 στη Γουέστ Μπρομ. Ο βοηθός του, Ρομπέρτο Ντι Ματέο, ανέλαβε υπηρεσιακός την ίδια μέρα, με πρώτο ματς τον επαναληπτικό του πέμπτου γύρου του Κυπέλλου στην Μπέρμιγχαμ στις 6 Μαρτίου. Η Premier League έκλεισε με 64 βαθμούς, 18 νίκες, δέκα ισοπαλίες, δέκα ήττες και γκολ 65–46, διαφορά +19. Εντός έδρας ο απολογισμός ήταν 12–3–4 και εκτός 6–7–6. Φρανκ Λάμπαρντ και Ντάνιελ Στάριτζ μοιράστηκαν την πρωτιά στο πρωτάθλημα με 11 γκολ ο καθένας. Σε όλες τις διοργανώσεις ο Λάμπαρντ ήταν πρώτος με 16 (11 στο πρωτάθλημα, δύο στο Κύπελλο Αγγλίας, τρία στο Champions League), μπροστά από Ντρογκμπά και Στάριτζ με 13, Μάτα και Ραμίρες με 12 και Τόρες με 11. Ανάμεσα στις φωτεινές στιγμές ήταν το χατ τρικ του Λάμπαρντ στο 5–1 στην Μπόλτον και εκείνο του Τόρες στο 6–1 επί της QPR. Η έκτη θέση δεν έδινε εισιτήριο Champions League μέσω πρωταθλήματος· το Μόναχο θα άνοιγε έναν διαφορετικό δρόμο επιστροφής. Το Κύπελλο Αγγλίας άρχισε με Πόρτσμουθ 4–0 και QPR 1–0, πριν η Μπέρμιγχαμ αποσπάσει 1–1 στο Bridge. Η ομάδα του Ντι Ματέο κέρδισε 2–0 στο St Andrew’s στις 6 Μαρτίου και μετά 5–2 τη Λέστερ στα προημιτελικά. Η Τότεναμ παρασύρθηκε με 5–1 στο Wembley στις 15 Απριλίου. Στον τελικό στις 5 Μαΐου, ο Ραμίρες ξέφυγε για να ανοίξει το σκορ απέναντι στη Λίβερπουλ και ο Ντρογκμπά έκανε το 2–0 μετά την ανάπαυλα. Ο Άντι Κάρολ μείωσε, αλλά η εκπληκτική απόκρουση του Τσεχ σε νέα κεφαλιά του κράτησε το 2–1. Το Κύπελλο ήταν της Τσέλσι για τέταρτη φορά σε έξι σεζόν. Η Ευρώπη απαιτούσε κάτι εξαιρετικό σε κάθε στροφή. Η Τσέλσι τερμάτισε πρώτη στον όμιλο Ε μπροστά από Λεβερκούζεν, Βαλένθια και Γκενκ, αλλά το 3–1 της Νάπολι στις 21 Φεβρουαρίου άφησε την πρόκριση στους «16» να κρέμεται από μια κλωστή. Στις 14 Μαρτίου, με τον Ντι Ματέο πια στον πάγκο, Ντρογκμπά, Τέρι και το πέναλτι του Λάμπαρντ έστειλαν τη ρεβάνς στην παράταση· ο Ιβάνοβιτς πέτυχε το νικητήριο γκολ για το 4–1 και το 5–4 συνολικά. Ακολούθησε η Μπενφίκα: ο Καλού έδωσε το 1–0 εκτός στις 27 Μαρτίου και το 2–1 εντός στις 4 Απριλίου σφράγισε το 3–1 στο σύνολο. Η Μπαρτσελόνα έχασε 1–0 στο Bridge στις 18 Απριλίου με γκολ του Ντρογκμπά. Έξι μέρες μετά στο Camp Nou, η Τσέλσι έχασε τον Κέιχιλ με τραυματισμό και τον Τέρι με κόκκινη κάρτα, πριν βρεθεί πίσω με 2–0. Η υπέροχη λόμπα του Ραμίρες πριν το ημίχρονο έφερε ξανά προβάδισμα πρόκρισης με τα εκτός έδρας γκολ. Ο Μέσι έστειλε πέναλτι στο δοκάρι· οι Μπλε άντεξαν και ο Τόρες έφυγε στην κόντρα στις καθυστερήσεις, πέρασε τον Βαλδές και έκανε το 2–2, 3–2 συνολικά. Τέρι, Ιβάνοβιτς, Ραμίρες και Μεϊρέλες θα ήταν τιμωρημένοι στον τελικό. Κι όμως, ο δρόμος οδηγούσε ακόμη στο Μόναχο. Στις 19 Μαΐου περίμενε η Μπάγερν, μέσα στη δική της Allianz Arena. Ο Ράιαν Μπέρτραντ έκανε ντεμπούτο στο Champions League στον τελικό, μπροστά από τον Άσλεϊ Κόουλ. Η Μπάγερν κυριάρχησε και η κεφαλιά του Μίλερ προς το τέλος έμοιαζε καταδικαστική. Τότε ο Ντρογκμπά σηκώθηκε στο κόρνερ του Μάτα στο 88΄: 1–1. Στην παράταση ο Τσεχ απέκρουσε το πέναλτι του Ρόμπεν. Η διαδικασία των πέναλτι άρχισε άσχημα, με τον Νόιερ να σταματά τον Μάτα, αλλά Νταβίντ Λουίζ και Λάμπαρντ σκόραραν, ο Τσεχ απέκρουσε τον Όλιτς και ο Κόουλ ισοφάρισε. Ο Τσεχ βρήκε την εκτέλεση του Σβαϊνστάιγκερ και την έστειλε στο δοκάρι. Ο Ντρογκμπά ανέλαβε το τελευταίο πέναλτι και το έβαλε: νίκη 4–3, μετά το 1–1 στην παράταση. Τέσσερα χρόνια μετά τη Μόσχα, το Κύπελλο Πρωταθλητριών ήταν επιτέλους δικό μας — η Τσέλσι έγινε η πρώτη ομάδα του Λονδίνου που το κατέκτησε. Το League Cup είχε τελειώσει στα προημιτελικά: Φούλαμ 0–0 στην παράταση και νίκη 4–3 στα πέναλτι, Έβερτον 2–1 στην παράταση και μετά ήττα 0–2 από τη Λίβερπουλ εντός στις 29 Νοεμβρίου. Οι εντός έδρας αγώνες πρωταθλήματος είχαν μέσο όρο 41.478 θεατές, με υψηλότερη προσέλευση 41.830 απέναντι στην Τότεναμ και χαμηλότερη 40.651 απέναντι στη Γουίγκαν. Ο βαθμολογικός πίνακας καταγράφει τη δυσκολία· το Wembley και το Μόναχο αφηγούνται την ιστορία που θα κουβαλούν πάντα οι φίλοι της Τσέλσι.

Πηγές

• https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Chelsea_F.C._seasons
• https://en.wikipedia.org/wiki/2011%E2%80%9312_Chelsea_F.C._season
• https://www.fchd.info/CHELSEA.HTM
• https://www.bounder.friardale.co.uk/Summaries/2011.htm
• https://www.bounder.friardale.co.uk/Results/2011.htm
• https://www.bbc.com/sport/football/17250464
• https://www.chelseafc.com/en/news/article/remember-when-chelsea-defeated-liverpool-on-the-biggest-fa-cup-s
• https://www.uefa.com/uefachampionsleague/news/0250-0c50fb78a384-1434bbcadbcb-1000--shoot-out-win-ends-chelsea-s-long-wait-for-glory/
• https://www.uefa.com/uefachampionsleague/news/01fc-0e7df449e8f5-b7a861c948eb-1000--ten-man-chelsea-hold-off-barca-to-reach-final/
• https://www.uefa.com/uefachampionsleague/news/01fb-0e7d35f0336d-a44af3fd71ca-1000--ivanovic-completes-rousing-chelsea-comeback/
• https://www.european-football-statistics.co.uk/attn/archive/eng/aveeng2012.htm