Σεζόν: 2010–11

Σημειώσεις

Η υπεράσπιση του νταμπλ άρχισε με το γκάζι πατημένο, αλλά η δεύτερη σεζόν του Κάρλο Αντσελότι τελείωσε χωρίς τρόπαιο. Η Τσέλσι κέρδισε τα πρώτα πέντε ματς πρωταθλήματος, ξεκινώντας με διαδοχικά 6–0 επί της Γουέστ Μπρομ και της Γουίγκαν. Τον Μάιο οι Μπλε ήταν δεύτεροι με 71 βαθμούς: 21 νίκες, οκτώ ισοπαλίες, εννέα ήττες και γκολ 69–33. Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ τερμάτισε στους 80· η Μάντσεστερ Σίτι είχε επίσης 71, αλλά η καλύτερη διαφορά τερμάτων κράτησε την Τσέλσι δεύτερη. Εντός έδρας ο απολογισμός ήταν 14–3–2 (39–13), εκτός 7–5–7 (30–20). Η φθινοπωρινή ορμή χάθηκε μέσα σε έναν δύσκολο χειμώνα. Το σερί έξι αγώνων πρωταθλήματος χωρίς νίκη άρχισε με το 0–3 από τη Σάντερλαντ στο Bridge στις 14 Νοεμβρίου και έληξε με το γκολ του Μαλούντα απέναντι στην Μπόλτον στις 29 Δεκεμβρίου. Την τελευταία μέρα των μεταγραφών, στις 31 Ιανουαρίου, ήρθαν ο Φερνάντο Τόρες και ο Νταβίντ Λουίζ. Το πρώτο γκολ του Τόρες με την Τσέλσι ήρθε τελικά στο βροχερό 3–0 επί της Γουέστ Χαμ στις 23 Απριλίου, μέσα σε έκρηξη ανακούφισης στο Bridge. Ο Νταβίντ Λουίζ σκόραρε στις ανοιξιάτικες νίκες απέναντι και στις δύο ομάδες του Μάντσεστερ. Με οκτώ νίκες σε εννέα αγώνες πρωταθλήματος από την 1η Μαρτίου έως τις 30 Απριλίου, η Τσέλσι ξαναμπήκε σε μια μάχη τίτλου που έμοιαζε χαμένη. Όμως το καθοριστικό ταξίδι στο Old Trafford στις 8 Μαΐου έφερε ήττα 2–1, παρά το γκολ του Λάμπαρντ. Ο Αντσελότι απολύθηκε στις 22 Μαΐου, μετά το 0–1 στην Έβερτον την τελευταία αγωνιστική, κλείνοντας τη διετή θητεία του. Ο Φλοράν Μαλούντα ήταν πρώτος σκόρερ στο πρωτάθλημα με 13 γκολ και είχε 14 συνολικά. Σε όλες τις διοργανώσεις πρώτος ήταν ο Νικολά Ανελκά με 16: έξι στο πρωτάθλημα, ένα στο Κύπελλο Αγγλίας, δύο στο League Cup και επτά στο Champions League. Ο Ντρογκμπά πέτυχε 11 γκολ πρωταθλήματος και 13 συνολικά· Λάμπαρντ και Καλού ολοκλήρωσαν τη χρονιά με 10 στο πρωτάθλημα και 13 σε όλες τις διοργανώσεις ο καθένας. Η υπεράσπιση του Κυπέλλου Αγγλίας άρχισε με 7–0 επί της Ίπσουιτς στις 9 Ιανουαρίου, αλλά τελείωσε στον τέταρτο γύρο απέναντι στην Έβερτον. Ο Καλού έδωσε το 1–1 στο Goodison Park στις 29 Ιανουαρίου. Στον επαναληπτικό στο Bridge στις 19 Φεβρουαρίου, ο Λάμπαρντ σκόραρε στην παράταση, πριν το φάουλ του Μπέινς στο τέλος φέρει το 1–1· η Έβερτον κέρδισε κατόπιν 4–3 στα πέναλτι. Το League Cup κράτησε έναν αγώνα: ήττα 4–3 εντός από τη Νιούκαστλ στις 22 Σεπτεμβρίου, με τον Αμεόμπι να πετυχαίνει το νικητήριο γκολ στο τέλος, αφού ο Ανελκά με δύο γκολ είχε μετατρέψει το 1–3 σε 3–3. Το Community Shield στις 8 Αυγούστου είχε επίσης καταλήξει στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, 3–1 στο Wembley, με σκόρερ της Τσέλσι τον Καλού. Στην Ευρώπη, η Τσέλσι τερμάτισε πρώτη στον όμιλο F του Champions League με πέντε νίκες σε έξι αγώνες, μπροστά από Μαρσέιγ, Σπαρτάκ Μόσχας και Ζίλινα. Ο Ανελκά πέτυχε και τα δύο γκολ στο 2–0 στην Κοπεγχάγη στις 22 Φεβρουαρίου· το 0–0 της ρεβάνς στις 16 Μαρτίου έφερε την πρόκριση στα προημιτελικά. Εκεί η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ σταμάτησε την πορεία: 1–0 στο Bridge στις 6 Απριλίου και 2–1 στο Old Trafford στις 12 Απριλίου, 3–1 συνολικά. Η ισοφάριση του Ντρογκμπά στη ρεβάνς άναψε για λίγο την ελπίδα, αλλά ο Παρκ απάντησε σχεδόν αμέσως. Μια χρονιά που υποσχόταν νέα παρέλαση εξελίχθηκε σε ιστορία ενός χαμένου χειμώνα και μιας δυνατής, αλλά τελικά ανεπαρκούς επιστροφής. Οι εντός έδρας αγώνες πρωταθλήματος είχαν μέσο όρο 41.435 θεατές, με υψηλότερη προσέλευση 41.829 απέναντι στη Λίβερπουλ και χαμηλότερη 40.734 απέναντι στη Γουίγκαν.

Πηγές

• https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Chelsea_F.C._seasons
• https://en.wikipedia.org/wiki/2010%E2%80%9311_Chelsea_F.C._season
• https://www.fchd.info/CHELSEA.HTM
• https://www.bounder.friardale.co.uk/Summaries/2010.htm
• https://www.bounder.friardale.co.uk/Results/2010.htm
• https://www.chelseafc.com/en/news/article/thanks-for-the-memories-fernando
• https://www.bbc.com/sport/football/13494528
• https://www.european-football-statistics.co.uk/attn/archive/eng/aveeng2011.htm