Σεζόν: 1997–98

Πρέμιερ Λιγκ

🥈🏅
  • League Cup
  • Cup Winners' Cup

Πρωτάθλημα

Χρονιά διπλού κυπέλλου για τις ιστορίες.

Κατηγορία
Πρέμιερ Λιγκ (Επίπεδο 1)
Μάνατζερ
Ruud Gullit (until 12 February) Gianluca Vialli (from 12 February)
Σκόρερ (πρωτάθλημα)
Gianluca Vialli / Tore André Flo (11)
Σκόρερ (όλες διοργ.)
Gianluca Vialli (19)
Μ.Ο. εισιτηρίων (πρωτάθλημα)
33,333

Κύπελλα & Ευρώπη

FA Cup
3ος γύρος
Λιγκ Καπ
Νικητές
Ευρώπη
Cup Winners' Cup: Νικητές
Άλλα
Charity/Community Shield: Φιναλίστ

Σημειώσεις

Χρονιά διπλού κυπέλλου για τις ιστορίες. Η Τσέλσι έκλεισε τέταρτη στην Premier League — 20 νίκες, 3 ισοπαλίες, 15 ήττες, 71–43, 63 βαθμοί (20×3+3) — και σήκωσε το League Cup και το Κύπελλο Κυπελλούχων με αλλαγή πάγκου στη μέση της σεζόν. Εντός έδρας 13–2–4 (37–14)· εκτός 7–1–11 (34–29). Διαφορά τερμάτων +28 την άφησε δύο βαθμούς πίσω από τη Λίβερπουλ με 65 και πάνω από τη Λιντς με 59. Πρωταθλήτρια η Άρσεναλ με 78· Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με 77. Υποβιβάστηκαν Μπόλτον, Μπάρνσλεϊ και Κρίσταλ Πάλας. Ο Ρουντ Γκούλιτ ξεκίνησε ως παίκτης-προπονητής, απολύθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1998 και την ίδια μέρα τον διαδέχθηκε ο Τζιανλούκα Βιάλι. Ο Ιταλός, μόλις τριάντα τριών, παρέλαβε την ομάδα δεύτερη στη βαθμολογία, στα ημιτελικά του League Cup και στα προημιτελικά του Κυπελλούχων — και μέσα σε τρεις μήνες είχε τρόπαια στο Wembley και στη Στοκχόλμη. Ο Βιάλι και ο Τόρε Αντρέ Φλο μοιράστηκαν την κορυφή του πρωταθλήματος με από 11· ο Βιάλι έκλεισε πρώτος σε όλες τις διοργανώσεις με 19, ο Φλο 15, ο Μαρκ Χιουζ 13 και ο Τζιανφράνκο Ζόλα 12. Καλοκαιρινές αφίξεις: Εντ ντε Χούι, Φλο, Γκους Πογιέ, Γκρέιμ Λε Σο, Σελεστίν Μπαμπαγιάρο. Στιγμές: τα τέσσερα του Βιάλι στο Oakwell στο 6–0 επί της Μπάρνσλεϊ, το 6–1 επί της Τότεναμ στο White Hart Lane και το 4–1 επί της Λίβερπουλ στο Bridge. Το Charity Shield άνοιξε τη χρονιά: η Τσέλσι έφερε 1–1 με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στο Wembley στις 3 Αυγούστου (Χιουζ) και έχασε 2–4 στα πέναλτι. Το Κύπελλο Αγγλίας ήταν σύντομο — ήττα 3–5 εντός από την ίδια Γιουνάιτεντ στον τρίτο γύρο στις 4 Ιανουαρίου. Το Coca-Cola Cup, όμως, πήγε μέχρι το τέλος. Η Μπλάκμπερν πέρασε στα πέναλτι μετά το 1–1· η Σαουθάμπτον έπεσε 2–1 στην παράταση· η Ίπσουιτς ηττήθηκε στα πέναλτι μετά το 2–2 στο Portman Road· η Άρσεναλ ανατράπηκε 3–1 στο Bridge μετά το 1–2 στον πρώτο αγώνα. Στις 29 Μαρτίου στο Wembley ο Φρανκ Σίνκλερ και ο Ρομπέρτο Ντι Ματέο σκόραραν στην παράταση για το 2–0 επί της Μίντλεσμπρο — μια εκδίκηση για τον τελικό Κυπέλλου ένα χρόνο πριν, και το πρώτο League Cup της Τσέλσι. Η Ευρώπη ήταν το επιστέγασμα. Η Σλόβαν Μπρατισλάβα ηττήθηκε 2–0 εντός και εκτός στον πρώτο γύρο — το ταξίδι στο Tehelné pole μένει στο αρχείο των οπαδών. Η Τρόμσο προηγήθηκε 3–0 στην Αρκτική πριν τα δύο όψιμα του Βιάλι κάνουν το 2–3, και μετά σαρώθηκε 7–1 στο Bridge. Η Ρεάλ Μπέτις έπεσε 2–1 εκτός και 3–1 εντός· η Βιτσέντσα προηγήθηκε στην Ιταλία πριν το 3–1 στο Bridge (Πογιέ, Ζόλα, Χιουζ) στείλει την Τσέλσι στον τελικό. Στις 13 Μαΐου στο Råsunda της Στοκχόλμης ο Ζόλα μπήκε από τον πάγκο και πέτυχε το μοναδικό γκολ κόντρα στη Στουτγκάρδη — δεύτερο Κύπελλο Κυπελλούχων, είκοσι επτά χρόνια μετά την Αθήνα. Ο μέσος όρος θεατών εντός στο πρωτάθλημα ήταν 33.333 — υψηλό 34.845 κόντρα στη Μπόλτον στις 10 Μαΐου, χαμηλό 29.075 κόντρα στη Σέφιλντ Γουένσντεϊ στις 19 Απριλίου. Το royal blue της Umbro με άσπρες κάλτσες, η κίτρινη-γαλάζια εκτός και η Autoglass στο στήθος έντυσαν τη χρονιά του διπλού κυπέλλου.

Εμφανίσεις

Εντός
Εκτός
Τρίτη—

Η Autoglass στη φανέλα του θριάμβου στο Κυπελλούχων.

Εικονογράφηση από hex χρώματα (όχι επίσημες φωτογραφίες kit).

Πηγές

← Πίσω στο αρχείο σεζόν